YORULDUK HEM DE ÖLÜRCESİNE..

Yüreğinizden geçenleri duyar gibiyim.
Yatağa girip üzerinizi örttüğünüzde gözlerinize uyku girmeyişini görür gibiyim.
Yorulduk hem de çok yorulduk.
Ne bitmez 2020 diye düşündüğünüzü iyi biliyorum.

Bunlardan daha önemlisi okuduğumuz haberlerden, izlediğimiz görüntülerden,
yaşadığımız çaresizliklerden,
çaresizliğimizin sessizliğinden çok yorulduk!

Koronaya mahkum oluşumuzdan,
birbirimize sarılamamaktan,
hastayız diye vebalı gibi davrananlardan ve
yere düştüğümüzde dost denenlerden tekme yemelerden,
uğradığımız haksızlıklarda her birimizin birbirimizden kaçar gibi uzaklaşmamızdan çok yorulduk!

Sevgiye dair söz vermemize rağmen
kalbimizi gururumuza köle edişlerimizden,
sevgimizi aklımıza mağlup etmelerimizden,
sadakatin ve ahlakın nefsimiz uğruna savruluşlarından
inanın çok yorulduk!

İnsanca yaşayalım diyoruz, yoruyorlar!
Önce ve sadece adalet diyoruz, yoruyorlar!
Yaşlıyız merhametli ol diyoruz, yoruyorlar!
Kadınız sadece sev diyoruz, yoruyorlar!
Çocuğuz saygı duy diyoruz, yoruyorlar!
Sokakta bir canım diyoruz, yoruyorlar!
Parkta bir ağacım diyoruz, yoruyorlar!

İnsanım diyorum, yoruluyorum!
İyiyim diyorum, kötü yoruyorlar!
Kalbim var diyorum, aptal gibi davranıyorlar!
Aşığım diyorum, yabancı gibi bakıyorlar!
Anne-baba diyorum, gülüp geçiyorlar!
Samimiyet diyorum, konuyu kapatıyorlar!

Yürüyoruz, duruyoruz, koşuyoruz, konuşuyoruz, susuyoruz, azıcık da olsa gülüyoruz yine yoruluyoruz!

Seviyoruz, yoruluyoruz.
Ayrılıyoruz, yoruluyoruz.
İyi düşününce, yoruluyoruz.
Kötüye yoruyoruz, yoruluyoruz.
Azıcık mutlulukta yoruluyoruz.
Çokça haksızlıkta yoruluyoruz.

Yaşıyoruz, yoruluyoruz..
Hasta oluyoruz, yoruluyoruz..
Yorulduk Allah’ım hem de ölürcesine..
Ölünce geçer mi bunlar ve dinlenir miyiz?
-Ölüyoruz ve yine yoruluyoruz!

Fatih Akbaba